Integracja sensoryczna, a raczej przetwarzanie sensoryczne to proces podczas którego nasz układ nerwowy odbiera informacje z receptorów wszystkich zmysłów: dotyku, wzroku, słuchu, smaku, węchu, układu przedsionkowego (ruch), proprocepcji (czucie ciała), następnie je rozpoznaje,  organizuje i interpretuje w taki sposób aby mogły zostać wykorzystane do celowego działania.

Nieprawidłowości tego procesu to właśnie zaburzenia integracji sensorycznej. Mają one ogromny wpływ na zachowanie człowieka i uczenie się.

Wyróżniamy:

  • zaburzenia modulacji sensorycznej, które polegają na błędnym odbiorze intensywności bodźców
  • zaburzenia różnicowania sensorycznego, polegające na błędnym odczytywaniu jakości i właściwości bodźców.
  • – zaburzenia ruchowe o bazie sensorycznej, polegające na nieprawidłowo rozwiniętych wzorcach posturalnych i ruchowych.

Diagnozę procesów integracji sensorycznej może przeprowadzić jedynie wykwalifikowany terapeuta SI. Proces diagnozy obejmuje najczęściej 2-3 spotkania, podczas których terapeuta przeprowadza szczegółowy wywiad z rodzicami, obserwację kliniczną, obserwuje dziecko w czasie spontanicznej zabawy oraz przeprowadza standaryzowane testy (dzieci powyżej 4 roku życia).

Zajęcia prowadzone są zazwyczaj jeden, dwa razy w tygodniu i trwają 50 min. Ćwiczenia dostosowywane są indywidualnie do każdego dziecka i mają formę stymulującej dla mózgu zabawy. Podczas terapii SI dzieci nie uczą się określonych umiejętności, ale poprawiają integrację sensoryczną, dzięki której mogą dane umiejętności nabyć.

Wybrane objawy, które mogą świadczyć o zaburzeniach integracji sensorycznej:

  • nadwrażliwość lub słaba reakcja na bodźce
  • opóźniony rozwój ruchowy
  • opóźniony rozwój mowy
  • słaba równowaga i koordynacja
  • problemy z napięciem mięśniowym
  • nadmierny niepokój, drażliwość, impulsywność
  • problemy z koncentracją uwagi
  • nadruchliwość
  • trudności z motoryką małą
  • wybiórczość pokarmowa